Koorpartij-oefening

Koorpartij-Oefening
Ga naar de inhoud
Zingen is twee keer bidden
Te Deum (Antonín Dvořák)
Te Deum van Antonín Dvořák
Uitgevoerd door Weens phiharmonisch orkest en het Tsjechisch BRNO philharmonisch Koor o.l.v. Nikolaus Harnoncourt. (live recording 2004)

Solisten:
Luba Orgonášová, sopraan
Ľudovít Ludha, tenor
Ivan Kusnjer, bariton


Oefennummers:
Ontstaansgeschiedenis:

Te Deum’ van Antonín Dvořák (1841-1904)
Antonin Dvořák schreef het 'Te Deum' (opus 103) als eerbetoon aan Columbus in 1892 ter gelegenheid van 400-jarig bestaan van de ontdekking van Amerika.
Voordat Antonín Dvořák in de herfst van 1892 naar Amerika reisde, werkte hij in Tsjechië al aan zijn Te Deum. Aangekomen in Amerika zag hij vanuit zijn hotelraam in New York de parade van de jaarlijkse Columbusdag aan zich voorbijtrekken. Atleten, kunstenaars, mensen van alle kleuren en nationaliteiten. Dvořák was daar zo van onder de indruk dat hij de naam van zijn Te Deum veranderde in Columbian Te Deum en het statige, lyrische en flonkerende werk opdroeg aan de 400e verjaardag van Amerika.
 
Het Te Deum is een hymne op basis van Bijbelteksten. Deze lofzang is ontstaan rond het jaar 400 na Chr., gesteld in ritmisch proza. Legendarisch is het verhaal dat bisschop Ambrosius van Milaan deze tekst in beurtzang met Augustinus zou hebben gezongen ter gelegenheid van diens doop. Het Te Deum wordt daarom ook wel het Ambrosiaans Lofgezang genoemd. De Latijnse tekst is dikwijls gearrangeerd voor uitvoering door koor en orkest, onder andere door Haydn, Mozart, Berlioz, Lully, Bruckner, Verdi, Charpentier en dus ook Antonín Dvořâk.
 
In de Anglicaanse kerk werd de Latijnse tekst in het Engels vertaald en klinkt het Te Deum in combinatie met het Jubilate na de eerste en tweede lezing in de morgendienst (matins). Voor deze uiting van het Te Deum componeerden onder anderen Purcell, Rutter, Britten, Sumsion en Stanford en nog vele andere Engelse componisten, waaronder ook Händel en Walton. Bij plechtige dankdiensten, na processies en bij liturgische diensten voor de vorst(in), de plechtige vespers op de vooravond van kerkelijke hoogfeesten, wordt het nog vaak gezongen.
De hymne is opgebouwd uit drie delen:
1 Lofprijzing van Gods majesteit.
2 Aanroeping van Christus.
3 Smeekbede om ontferming.

Terug naar de inhoud