Koorpartij-oefening

Koorpartij-Oefening
Koorpartij-oefening
Koorpartij-oefening
Koorpartij-oefening.nl
Ga naar de inhoud
Historia di Jephte ( Giacomo Carissimi )
Historia di Jephte (Giacomo Carissimi)
Maria Espade-sopran
Solisten aus dem Chor
Max Hanft-Orgel
Chor des Bayerischen Rundfunks
Dirigent-Giovanni Antonini
Oefennummers.   
Bladmuziek:
Carissimi
Historia di Jephte
De muziek uit de vroege Italiaanse Barok is verhalend en dramatisch. Hij richt zich op de handeling en licht zo de emotie uit. Het is alsof je luistert naar een schil­derij van Caravaggio: de emoties op de gezichten worden uitgelicht door kaarslicht en iedere gelaatstrek krijgt reliëf. De scène gaat op in een donker decor op de achtergrond.
Met zijn dramatische composities droeg Giacomo Carissimi bij aan de verdere ontwikkeling van de kamercantates, voortbordurend op de compositie­techniek die Monteverdi ontwikkelde voor zijn eerste opera's. Deze kleurrijke werken deden het Griekse drama uit de Oudheid aan de Italiaanse hoven herleven. Ook bijbelverhalen werden op muziek gezet en zo ontwikkelde zich een nieuw genre, de 'historia sacra'.
Carissimi laat in zijn Historia di Jephte een historicus (tenor) de tragedie aanheffen. Met heldhaftige drie­klanken verkondigt Jefta zijn belofte aan God: bij een overwinning op de Ammonieten zal hij degene die hem als eerste uit zijn huis tegemoet treedt, als brand­offer aan de Heer offeren. Het koor bevestigt zijn be­lofte en schetst de strijd: trompetten schallen, pauken worden beroerd en de bravoure van strijdkreten klinkt door in de coloraturen en ritmes die volgen. De over­winning van Jefta en zijn volk wordt bevestigd door de historicus (sopraan). Met chromatisch dalende melodielijnen beweent het ensemble de nederlaag van het volk van Amon.
Bij thuiskomst na de overwinning, zo vertelt de histo­ricus (bas), klinkt de lofzang van zijn dochter. Met een uitbundige melodie bezingt zij de overwinning, anderen vergezellen haar in haar lofzang en zingen jubelend tot de Heer, nog onwetend van wat haar droevige lot zal zijn.
Met een plotselinge wending naar mineur benadrukt de historicus de tragiek van het verhaal. De belofte aan het begin van het verhaal krijgt een dramatische wending. In de dialoog tussen vader en dochter vertelt Jefta zijn belofte aan God en het tragische lot dat zijn dochter en hem daarmee treft. Met de dramatische voorhoudingen op de woorden 'filia mea' (mijn doch­ter) wordt de smart die de vader hierbij voelt onver­mijdelijk duidelijk.
Een koor kondigt vol troost haar klaagzang aan. In de bergen beklaagt de jonge maagd haar kinderloze einde. Vergezeld door een tweestemmige echo klinkt haar smart, desolaat en verlaten. Ze roept met haar melodie vol weemoed de kinderen van Israël op te wenen. Het koor herhaalt het woord 'Iamentamini' (beklaag u) en weeft daarmee laag voor laag een muzikale deken van droefenis, berusting en aanvaarding. 4,


bron:Patrick Vaessens
Terug naar de inhoud